|
Wpisany przez Administrator
|
|
Środa, 17 Wrzesień 2008 10:15 |
Odpowiedź eksperta: Wykładziny dywanowe lub z PVC wymagają równej i gładkiej powierzchni podłogi. W przeciwnym razie wszelkie usterki podłoża widoczne będą na powierzchni pokrycia, a sama wykładzina szybciej ulegnie uszkodzeniu. Problem z wyrównaniem podkładu rozwiązują zaprawy (wylewki) samopoziomujące produkowane na bazie cementu lub anhydrytu (odmiany gipsu).
Samopoziomujące wylewki cementowe charakteryzują się dużą wytrzymałością na ściskanie, krótkim czasem twardnienia (ok. 3 godzin), a grubość wylewanej warstwy może wynosić 2-10 mm. Dzięki dużej odporności na ścieranie mogą one pozostać jako ostateczne pokrycie podłogi w podrzędnych pomieszczeniach (garaże, pomieszczenia gospodarcze i techniczne).
Warunkiem uzyskania wymaganej równości podłogi jest staranne przygotowanie podłoża i sprawna organizacja pracy. Podkład trzeba dokładnie zagruntować, aby woda nie była odciągana z zaprawy. Czas wiązania tych zapraw jest bardzo krótki (ok. 20 min) i w tym czasie cała powierzchnia podłogi powinna być pokryta wylewką. Wymaga to szybkiego przygotowania dużej ilości zaprawy, co przy używaniu wiertarki z mieszadłem nie zawsze będzie możliwe. Dlatego na dużych powierzchniach powinno się używać agregatu mieszającego z pompą podającą.
Wylewki anhydrytowe są grube (co najmniej 25 mm) i nie nadają się do pomieszczeń wilgotnych. Ze względu na dużą masę zużywanej zaprawy (ok. 50 kg/m2) do ich wylewania używa się agregatów mieszająco-pompujących, chociaż ręcznie można przygotować materiał na ok. 10 m2 podłogi. Ułożenie wykładziny na takim podkładzie możliwe będzie po 3-4 tygodniach. (źródło:budujemydom.pl) |
|
|
Jak pawidłowo położyć drewnianą podłgę na piętrze? |
|
|
|
|
Wpisany przez Administrator
|
|
Środa, 17 Wrzesień 2008 10:12 |
|
Odpowiedź eksperta: Podłogi z desek drewna iglastego układane są najczęściej na drewnianych konstrukcjach stropowych - głównie na poddaszu. Można je również ułożyć na stropach betonowych, mocując je do drewnianych legarów. Deski podłogowe nie powinny być szersze niż 12-14 cm, gdyż szerokie łatwiej się paczą i na stykach powstają szpary. Grubość desek uzależniona jest od odległości między legarami i przewidywanego obciążenia, nie powinna być mniejsza niż 25 mm.
Drewno musi być suche - o wilgotności poniżej 14%, bez sęków i o możliwie prostych słojach. Najlepszym materiałem jest drewno pochodzące ze środkowej części przekroju kłody - deski pochodzące z warstwy obwodowej mają bowiem skłonność do deformacji pod wpływem zmian wilgotności (łukowe wyginanie poprzeczne). Deski podłogowe muszą być czterostronnie ostrugane z uformowanymi na krawędziach wzdłużnych wpustem i piórem.
Długość desek powinna odpowiadać szerokości pomieszczenia, ale przy rozpiętości przekraczającej 5 m konieczne będzie ich poprzeczne łączenie, najlepiej w miejscu, gdzie nie będzie zbyt intensywnego ruchu.
Na stropach drewnianych deski podłogowe można mocować bezpośrednio do belek nośnych. Jednak takie rozwiązanie uniemożliwia wyciszenie podłogi i wymaga użycia grubszych desek ze względu na duży rozstaw belek - najczęściej powyżej 90 cm. Dlatego bezpośrednie mocowanie stosuje się przy układaniu podłogi na poddaszach gospodarczych. Lepszym rozwiązaniem jest ułożenie w poprzek belek legarów o przekroju co najmniej 5x7 cm w rozstawie 50-70 cm.
W miejscach mocowania ich do belek umieszczamy filcowe podkładki zapobiegające skrzypieniu. Na stropach betonowych legary układa się na podkładkach poziomujących z filcową przekładką. Wolną przestrzeń pod legarami warto wypełnić pianką montażową, co dodatkowo je usztywni. Przed ułożeniem desek podłogowych należy je sezonować przez kilka dni w pomieszczeniu, w którym będą montowane. Panujące tam warunki powinny być zbliżone do tych, jakie będą w czasie normalnego użytkowania.
Między ścianą a podłogą należy zachować szczelinę o szerokości ok. 1,5 cm, umożliwiającą swobodne rozszerzanie się drewna. Deski przybija się do legarów ocynkowanymi gwoździami wbijanymi skośnie w pióro lub we wpust. W końcowej fazie przybijania niezbędny jest dobijak umożliwiający wbicie gwoździa bez uszkodzenia widocznych krawędzi.
W podrzędnych pomieszczeniach można przybijać deski z wierzchu (zawsze dwa gwoździe ok. 2 cm od krawędzi), ale ten sposób utrudnia konserwację podłogi, a z czasem gwoździe mogą wychodzić. Podczas montażu poszczególne deski muszą być mocno dociskane do siebie. Do tego celu wykorzystuje się specjalne ściski lub kliny i klamry oraz klocki z wycięciem umożliwiającym wbicie gwoździ. Wzdłużne łącznie desek może odbywać się tylko na poszerzonych legarach. W miejscu łączenia przybija się listwy działowe zlicowane z płaszczyzną podłogi. (źródło:budujemydom.pl) |
|
|
|
|
|
|